Büyük insanlar kendini arar.

“Küçük insanlar dengini, büyük insanlar kendini arar.” -Yunus Emre Her sabah rutine bağlanmış bir sabaha uyanıyorum. Burası beni tanımlayan bir yer değil, onuda biliyorum. Ben Hasan Sabbah'ın yaşadığı o yalçın kayalıkların adamıyım. Onun planını kurduğu kırk küsür yıl süren hayalini bile bulamamış bir insanım sadece. Neler yaptım diye arkama dönüp baktığımda tam anlamı ile hiç bir savaş benim değildi, beni bir üst seviyeye o yalçın kayalıklara yaklaştıran bir merdiven değildi hiç birisi. Kendimi sorgulamayalı uzun zaman olmuştu. Ben kimdim? çocukluğundan beridir kendiyle konuşan, garip bir adamdan başka neydim ben. İnsanların düşüncelerine pek

İçimdeki insana selam olsun.

  Üzülme…”üzülme!” der Mevlana…ve devam eder.. “Kaybettiğin her şey başka bir surette geri döner.” Kime göstereceksin gerçek yüzünü, yıllar önce kaybettiğin o küçük çocuğu nereden bulacaksın bir daha. Senin için ölen birisini hayal ederek ne kadar yaşayabilirsin yada. Yıllar önce ölmüş bir hayali hâla sevmek ne kadar doğru onuda bilmiyoruz. Gecelerin uzunluğu, mezarların karanlığı derken bütün bir hayat yok olmak üzere. Şimdi anlıyorum o yıllar önce yeniden başlamak isteyenleri yeni bir hayatı olsun diye yok olanları. Eskisinden bir bok olmadığını görüyorum. Ve çok iyi anlıyorum artık tanımadığın insanların değerini. Hiç görmediğim hayalimde

Başarılı insanlar ‘Yaptığı işler ile anılır.’

Bunca yıldır ben bunu yaptım diyebileceğim hiç bir şeye başlayamadım. Başarılı insanlar  'Yaptığı işler ile anılır.' Bunu ben yaptım diyemeyeceğin bir iş 'Üzerine yapışmış.' demektir. . . . . . .  Neyin mutluluğunu yaşayacağım, günlük sadece Wifi Şifre Kırma kelimesinden bile binlerce ziyaretçi kazandığımı mı? Hiç bir yerde bunu rahatlıkla ve mutlulukla söyleyemezsin. Bunun bir şekilde böyle olacağını en baştan biliyordum. Sürekli Avcı Çukuru diyorum, planlarımı kurduğum yerde bu yıllardır tek elde tuttuğum ziyaretçi sayısını sadece bir sonraki seviyeye geçiş için kullanacaktım. Ama bu zamanlarda daha çok fark ediyorum. Kendimi bulabileceğim bir projem

İnsanlar, içindeki sevgiyi öldürür.

Her seferine azalıyoruz, bu sefer doğru insan dediğimiz herkes bir parça daha alıp gidiyor. Birincisi komşumun kızıydı. Sarı saçları masum gülüşü vardı hani,  çok sevmiştin hani onu. Ne gündü ama hatırlıyor musun her gördüğünde kalbin çarpıyordu. Yıllar sonra gördüğünde bile derin bir nefes alıp söze başlıyorsun. “Merhaba.” İkincisi hepsinden daha zordu, ama salaktı. Kendini beğenmiş pislik, hiç acımadım onu öldürürken. Gözlerinin içine baktım ölürken. Öldüğü halde ellerimi çekmemiştim boynundan, ama en başta söylemiştim. Ben olsam karanlık sokağında tek başına boğardım seni diye. Üçüncüsü yalancının biriydi, ama sevmiştim onu tatlı kızdı. Benim gibiydi, insanların mantığını çözmüştü.

İş Dünyasında Atların Eşek Olması

At olarak eşek maaşıyla başlarsın, fil yükünü çekersin. Çektiğin yüke bakmadan 'Biz seni at sanıyorduk, ama sen koşmuyorsun' derler. Hoş Geldin burası iş dünyası!. İş sektörü her zaman sorunludur, 'Her yerde aynı sıkıntılar var' diyerek bu durumu kabullenmiş insanlardan gına geldi artık. 'Bu durum bu şekilde, işleyiş bu.' Hiyerarşik düzen ile bezenmiş bu sektörde eğer açık ararsanız herkes bulabilir. Her zaman düzeltilmesi gereken kusurlar vardır ama kimse bunu o bulundukları yapı içerisinde bir üst kademeye bildirmezler. Dünyayı bilmiyorum ama ülkemizde özel sektör işe alımlar ve çalışma durumları şu şekilde ilerliyor. Bir at olduğunuzu düşünün;

Güncel Olmayan Haber Sitesi

Herşey istediğimiz gibi değil ve olamazda bu hayatta. Herşey bir düzene oturmuş şekilde hayal bile edilemez, hele de bu toplumda. Neden haber siteleri sadece güncel haberler için mi var? Hayır İnternet sadece haber sitelerinden yada sizin gülmek, karikatür okumak yada sosyal medyada sağa sola sapıklık yapmanız için oluşturulmuş bir yer değil. Burada bizim yaşam hakkımız seninkinden çok daha fazla. Senin burada eleştiri yapmaya hakkın bile yok. Sen izleyicisin, bıraktı kurucular savaşsın. Teknoloji Dünyası sizin yaşadığınız normal dünyadan çok daha farklı, kötü ama biz sizin dünyanızda yaşayamayacak kadar zayıfladık. Buraya alıştık, burada nefes

Top